De architecturale opmars van de smakeloosheid
Architectuur heeft zich genesteld in alle hoeken van de samenleving, lees ik in een bijdrage naar aanleiding van ‘De Dag van de Architectuur’ op zondag 11 oktober.
Dat architectuur vorm geeft aan onze leefwereld, staat buiten kijf. Dat vandaag het resultaat van een architectuurcultuur - die is ingegeven door winstmaximalisatie voor de opdrachtgever - het straatbeeld bepaalt, staat dan ook buiten discussie.
Architecten zeggen dan wel dat de architectuur de lenigheid moet hebben om zich aan te passen aan de nieuwe realiteit, het totaalplaatje zegt meer over hoe wakker beleidsmakers en aanverwante belangengroepen wakker liggen van ruimtelijke ordening. Het bebouwde landschap van de 21ste eeuw is flink op weg de geschiedenis in te gaan als een zoveelste Kafka-variant.
Gebouwen en buurten worden geherinterpreteerd en vervolgens getransformeerd. Moderne urbanisatie, heet dit. Met als gevolg dat particuliere ontwerpkeuzes me veeleer aan agressieve, niets ontziende kankergezwellen doen denken.
‘De Dag van de Projectontwikkelaar’ lijkt mij dan ook een correctere benaming wanneer ik bulldozers de ziel uit oude buurten zie verjagen.
Caroline M. uit Lochristi is de...
Schandalig hoe de oudere generatie...
Oprechte deelneming .
33 jaar in het landelijke...
Beervelde werd in XXXX een...