Maurice Janssens was niet alleen melkboer, hij was ook iemand die 30 jaar lang luisterde naar de grote en kleine verhalen van zijn klanten. En dat zijn er vandaag nog heel wat die het zich herinneren.

Het was in 1955 dat Maurice een melkronde overnam die zich uitstrekte van zijn boerderijtje in de Pauwstraat in Lochristi tot aan de rand van Gent. Gestoken in een kiel en met de lederen geldtas om zijn middel, is het beeld dat zich bij velen in het geheugen heeft genesteld.

Zijn kinderen, Raf en Ann, vergezelden hem dikwijls op zijn ronde. Het zag er zelfs naar uit dat Raf, de man achter OTL De Lozen Boer (Oltimertractorenclub Lochristi) en organisator van zoveel meer, de melkronde zou verderzetten. Maar het was dochter Ann die in de voetsporen van haar vader trad. Niet met rijstpap of karnemelk, wel met haar fototoestel. Ann belde aan. Het resultaat werd een tweedelig fotoboek met enige duiding gemaakt op basis van haar vaders nota- en adressenboekje.

“Dat ik letterlijk in de voetsporen van mijn vader ben gegaan is deels ingegeven door nostalgie, maar ook omdat ik aan de hand van de vele anekdotes weet dat de herinnering aan hem bij tal van oude klanten vandaag nog leeft. Respect ook voor het werk dat hij, samen met ons moeke Martha,  op de boerderij verzette voor en na zijn melkronde. De opgetekende en in de boekdelen weergegeven getuigenissen, bevestigen het beeld waarom ik hem postuum een podium geef.”

Wij zijn drie keer verhuisd, Maurice verhuisde telkens mee

“Maurice was ne zachte mens, hij was altijd goedgezind”, is, naast de lof over zijn heerlijke zuivel, zowat een constante doorheen de genoteerde getuigenissen.

Bij de familie De Wilde is blijven hangen dat ze eind de jaren 50 de eerste klant waren van zijn melkronde naar Gent. “Wij woonden aan de Oude Bareel en mochten meerijden met Maurice tot aan onze school. We zaten soms met 4 verspreid op de melkketels of op de boterbak.”

Jeanne weet te vertellen “dat er op zaterdag werd afgerekend. In de winter én als het heel koud was, kwam Maurice tot in de keuken en dronk hij een koffietje én een dreupelke.”

Jacqueline, die als 14-15-jarige mee op ronde ging met nonkel Maurice, heeft het over die keer dat het zo ferm aan het sneeuwen en hagelen was dat ze vroeg om terug te keren, waarop hij zei: “Zolang we andere melkboeren tegenkomen, blijven we rijden. En ja hoor, daar kwam er weer eentje de straat ingereden.”

Medeplichtig

“Mauriceke”, noemde iemand hem. En daar was een reden voor:“Hij kwam ook bij mijn ouders. Daar was hij partner in crime met mijn moeder. Moeder rookte sigaretten maar mocht niet te veel roken van mijn vader. Daarom vroeg ze aan Maurice om in het geheim ook sigaretten te leveren. Deze moest hij ophalen bij De Ridder, die naast koster zijn, een sigaren- en likeurwinkel had in Lochristi. Moeder stond dan boven in de badkamer en opende het raam, waarop Maurice de sigaretten naar binnen gooide. Daarna ging hij naar de achterdeur en zette hij melk, boter en eieren af.”

The Garnets

Willy, de oprichter, leider en bassist van de popgroep The Garnets, heeft het over het jaar 1974, toen ze een hit te pakken hadden en werden gebeld om op te treden in het televisieprogramma Toppop, gepresenteerd door Ad Visser. Het was kort op de bal spelen, waardoor er niet onmiddellijk vervoer voor hun instrumenten beschikbaar was. De rit naar de opnamestudio in Hilversum werd toen gemaakt met de camionette van Maurice.

Tweedelig fotoboek ONGEZOUTEN HOEVEBOTER

We meer wil weten over de melkronde van Maurice of er zelf iets weet over vertellen, kan contact opnemen met dochter Ann  ann.janssens7@telenet.be

(Foto's via Ann Janssens en © Dirk De Bourderé)