De Kunstexpo achter Glas loopt al een poosje. Bekende en minder bekende namen laten ons meegenieten van hun kunnen. Het merendeel van de deelnemers kwamen we beslist al eens tegen binnen het Lootse artistieke landschap. Een aantal zijn nieuw, zoals Amélie Chrétien.

We vinden het tekenwerk van Amélie terug achter een vensterraam van de Beerveldse bibliotheek. We lezen dat ze het fantastisch vindt om met grafietpotloden in grijswaarden lichtschakeringen weer te geven. Rustige muziek, potlood en gom, een inspiratiefoto en haar tekenschrift, meer is er niet nodig om haar identiteit in haar werk achter te laten. Voor ons een reden om Amélie een bezoekje te brengen. 

Dag Amélie. Om maar meteen met de deur in huis te vallen, kom je uit een creatief nest?

“Ik teken al van kinds af aan, mijn mama (Nvdr. Tineke Boel van Dans en Ballet Arabesk), die leerkracht plastische kunsten is, heeft mijn zus en ik altijd gestimuleerd om met van alles en nog wat creatief bezig te zijn. Wij gingen mee met onze mama naar de crea-ateliers in Lochristi. Maar ook thuis wouden we steeds alle creatieve dingen doen die zij deed. Ik merk dat ik steeds meer en meer gelijk op mijn mama, die me de dans en creatieve microbes doorgegeven heeft.”

Tekenen is duidelijk je grote passie?

“Ik teken bijzonder graag en op alle vrije momenten kan ik me daarmee bezig houden. Jammer genoeg, nu mijn schoolwerk meer wordt en ik volgend jaar naar het hoger zal gaan, heb ik er steeds minder tijd voor. Maar het blijft me boeien mijn gedachten te kunnen verzetten met creatief bezig zijn.”

Kijkt de mama mee over je schouder?

“Ik had altijd de vrijheid om te tekenen wat ik wou en hoe meer ik het doe, hoe meer ik mezelf bijleer. Ja, gelukkig is mijn mama er die me steeds de nodige tips en bijsturing geeft bij mijn tekeningen. Ik heb al veel materialen uitgetest, maar tot nu toe boeit de simpelheid van een grafietpotlood mij het meest.”

Amélie Chrétien, een naam die we zeker nog gaan tegenkomen. En niet alleen maar onder de lokale kerktorens van Lochristi.