Auto's die opengebroken worden in Zeveneken, gespuis dat koevoeten tussen terrasdeuren wringt en het op je familiejuwelen heeft gemunt. Nee, het zijn geen spoken, het zijn lichtschuwe dieven. 

Het is het soort dat met het invallen van het winteruur actief wordt. Hun hoogseizoen komt er aan. Ze trekken niet alleen sporen van vernieling en ontvreemding door onze contreien, hun daden zijn mede verantwoordelijk voor het voeden van een soort wantrouwen dat paranoïde proporties kan aannemen. En die kan een grotere maatschappelijke schade veroorzaken dan hetgeen de buit van de inbraak oplevert. Politie en buurtinformatienetwerken (BIN) roepen burgers terecht op om waakzaam te zijn, iets wat resultaat oplevert wanneer je de berichten met “verdachte” post ziet passeren op sociale media. Of deze sociale controle meer bijdraagt tot het algemeen veiligheidsgevoel, laat ik in het midden. Zelf word ik er alvast niet vrolijk van wanneer ik lees dat een late Pokémonvanger of een “straatvreemde” gestationeerde auto hun aanwezigheid in de openbaarheid wordt gegooid. Het blijft een grofmazige oefening waarbij het stukje privacy dat we inleveren wellicht de prijs is die we hier met z'n allen voor voor betalen.