Afgelopen vrijdag speelde Rein Decoodt voor de zowat 70^ste keer haar theatermonoloog “Terug” in zaal Sfeervelde in Beervelde. Na bijna 6 jaar rondtoeren in kleine zaaltjes, woonzorgcentra, revalidatiecentra en huiskamers was dit de allerlaatste voorstelling van “TERUG”.

In “Terug” bracht Rein het autobiografische verhaal van haar dagelijkse strijd tegen NAH (niet- aangeboren hersenletsel). In 2009 werd de actrice namelijk getroffen door endocarditis, een agressieve bacteriële infectie. Ze kreeg diverse infarcten en kroop door het oog van de naald. Maar ze haalde het, weliswaar met een hersenletsel.

Dat haar leven hierdoor grondig door elkaar werd geschud, hoeft niet te worden uitgelegd. Maar zullen wij, de toeschouwers, ooit écht de  impact van leven met NAH begrijpen?

In haar beklijvende monoloog nam Rein ons mee in haar hoofd, haar beleving. Ze liet de toeschouwers kennis maken met de oude Rein die schijnbaar zorgeloos door het leven ging, van mensen hield en wel eens de bloemetjes buiten zetten. Tot het zwarte doodshoofd plots haar metgezel werd.

Rein heeft heel wat afgelachen met het zwarte doodshoofd dat boven haar zweefde toen ze in het ziekenhuis lag, openbaarde ze in haar monoloog. Maar zij heeft wel het laatste gelachen. En we weten allemaal wat dat betekent volgens het spreekwoord.

Rein won de strijd maar hield er NAH aan over. Voortdurende hoofdpijn, stotteren… het werd vanaf dan allemaal haar deel. De lijst van medicatie was lang, de lijst van symptomen nog langer en er volgde een zware revalidatie om basisfuncties opnieuw aan te leren.

De zorgvuldig gekozen woorden en zinnen brachten je van zorgeloosheid naar weerloosheid en van opstandigheid naar aanvaarding. De zowat 80 aanwezigen beleefden hoe de actrice doorheen het stuk afscheid nam van de oude Rein en leerde leven met de nieuwe Rein. Een Rein die vooral nood heeft aan rust.

Ze eindigde haar verhaal dan ook met een symbolische minutenlange stilte en sloot af met “merci”. Een oorverdovende  en indrukwekkende stilte.

Na de voorstelling kreeg het publiek nog de gelegenheid om Rein haar boek aan te kopen. Zij die getriggerd zijn en de voorstelling misten, vinden hier de integrale monoloog in terug alsook de teksten die Rein schreef voor het maken van de monoloog.

Voorlopig heeft Rein nog geen plannen voor een nieuwe voorstelling. Als er iets is wat haar door het leven werd geleerd is het wel dat je nooit weet wat er op  je levenspad verschijnt. Ze neemt de kansen die haar pad kruisen dan ook graag aan.