In hun gloriedagen mochten ze een aantal singles op hun naam schrijven en was hun fanclub 300 leden groot. We spraken met Willy Hillebrandt, de man die aan de wieg stond van de groep.
Ze waren generatiegenoten van The Garnets. Wie in de jaren '70 uitging in het Beerveldse Feestpaleis heeft beslist nog de dansvloer afgedweild op hun muziek. Maar ook in De Kring in Lochristi en in zaal Brouwershof en de parochiale kring Sint Hubert in Zaffelare stonden ze op het podium.
Onze lezers behoren niet allemaal tot die generatie, Willy. Vertel, wie waren de Grabbeltons?
“Een orkestje uit de jaren 60 en 70 dat bestond uit muzikanten uit de omgeving van Eksaarde. Zelf was ik altijd al met muziek bezig. Zo volgde ik rond mijn zevende muziekschool en thuis hadden we een café waar mijn vader en enkele zussen accordeon speelden. Om mijn studies te kunnen financieren – wij waren thuis met negen kinderen – besloot ik samen met enkele vrienden een orkestje op te richten. Via mijn toenmalige vriendin, en intussen al lang mijn echtgenote, kwamen we in het circuit van de KLJ terecht, waar we de bals opluisterden. We waren vertrokken.”
Hoe zagen jullie jezelf: band, popgroep, dansorkest?
“Eigenlijk letterlijk als een grabbelton, een vat waar alle genres in staken. Zo kon je ons tegenkomen op huwelijksfeesten, maar evengoed stonden we inderdaad naast The Garnets. We speelden hitjes, op verzoek zelfs een wals. In die tijd traden we in de weekends gedurende vijf uur non-stop op. Afwisselend brachten we twee “rappe” en twee “trage” nummers met tussendoor een kusjesdans. We hebben veel koppeltjes zien ontstaan op de dansvloer en achteraf mochten we nog dikwijls op hun huwelijksfeest spelen ook.”
Jullie hebben een paar singles uitgebracht?
“We waren een tijdje de begeleidingsgroep van Mike Marels, een Vlaamse schlagerzanger, en die wees ons de weg hoe we plaatjes konden uitbrengen. Ondanks dat ik de enige van de groep ben die muziek kan lezen, hebben we toch maar drie singles “in elkaar gestoken”. Ons gezelschap speelde op het gevoel!”
Wanneer waren jullie uitgezongen?
“We zijn definitief gestopt rond 1977. De thé dansants kwamen op en die lagen mee aan de basis van het verdwijnen van balorkesten en livemuziek als invulling voor dansavonden. In 1980 hebben we nog eens op het podium gestaan van jeugdhuis Den Uil in Eksaarde. Daarna zijn onze wegen uit elkaar gegaan. Zelf ben ik blijven spelen en dat is vandaag op de musette-accordeon. Franse chansons zijn mijn nieuwe liefde.”
Wij danken Willy ons even back in time te hebben meegenomen.
The Grabbeltons nog eens horen kan hier :

(Foto's Grabbeltons/Willy Hillebrandt © Bennie Vanderpiete)











