Deze namiddag streden de G-wielrenners in de wegrit om de wereldtitel. Jonas Van de Steene reed een hele sterke wedstijd en veroverde de wereldtitel. De beer van Zaffelare klauwde! 

Dag 9 van het super-WK wielrennen in Glasgow. Na het tijdrijden woensdag, stond vandaag de wegrit in het G-wielrennen op het programma.
Net als 2 dagen terug  kwamen er 5 Belgen in actie en begon de namiddag vrijs succesvol voor ons landje. Tim Celen (MT2-driewieler) moest in de sprint de duimen leggen voor de Amerikaan Dennis Conners en veroverde zo, net als in de tijdrite, de zilveren plak. Maxime Hordies toonde zich met voorsprong de sterkste in de categorie MH1 en veroverde zijn derde wereldtitel op rij.

Dan volgde de categorie MH4. De enige Spanjaard in het deelnemersveld, Berchesi Manzione, startte niet in de wegrit. Daardoor streden 26 atleten uit 18 landen streden om de  overwinning. Er dienden 4 rondjes afgelegd, in het totaal 62,4 km. In het parcours een stuk “vals plat” van bijna 4km met op het einde een klimmetje dat je op kracht kon nemen. De wedstrijd begon om 14.15 uur lokale tijd

Jonas rijdt een dijk van een wedstrijd

Jonas startte vanop de eerste rij samen met Geert Schipper, Mathieu Bosredon en Jetze Plat. Die laatste nam, na het startschot, onmiddellijk de leiding en nam het hele peleton op sleeptouw. Vrij snel vormde zich een kopgroep van 12 renners. Het klimmetje voor de aankomst zorgde, bij de eerste passage, voor enige verbrokkeling. Een aantal renners moest de rol lossen waardoor de kopgroep gehalveerd werd. Marthieu Bosredeon, Jetze Plat, Jonas Van de Steene, Travis Gaertner, Joseph Fritsch en Thomas Frühwirth gingen ervandoor. Het ging behoorlijks nel vooraan en Gaertner hing aan het rekkertje waardoor er halfweg nog 5 renners op kop reden.
Maar de verrassing volgde na een uur wedstrijd toen ook Plat en Fritsch moesten afhaken. Jonas ging met Frühwirth en Bosredon de laatste ronde in. Het drietal had toen al 1min39sec voorsprong op Plat en Fritsch. Een medaille leek toen al een zekerheid, maar een gouden kans bood zich aan.

Het drietal werkte goed samen en vergrootte stelselmatig de voorsprong.
Op de laatste helling, richting aankomst, moest Fruhwirth lossen en met een ultieme jump gooide Jonas zich in de sprint voor Bosredon.

WERELDKAMPIOEN!!!