Bazen kazen glazen

Taal is bij wijlen een ingewikkeld gegeven. Geen wonder dat mijn tieners sms-taal gebruiken. "We gaan alleen voor de essentie", zeggen ze dan. En: "taal is conventie, als ze mij begrijpen is 't goe!".  Ze hebben een punt.

Neem nu "bazen". Bazen, dat is het meervoud van baas. Kazen, het meervoud van kaas. Maar glazen, dat is niet het meervoud van glaas. Net zoals "plazen" niet het meervoud is van plas. Terwijl plas en glas toch nogal op elkaar lijken, me dunkt.

Omdat wij ten huize niet akkoord gaan met deze ongehoorde toestand, zeggen we steevast : " Neem je me even een glaas?"
Wij zeggen ook "Wie graag een eit?". Dit, vanwege de logica van mijn jongste dochter.  Een groot koekje is een koek, een groot poesje is een poes, een groot zotje is een zot. Daaruit leidde ze af dat een groot eitje een eit was.
Het klopt niet helemaal, maar wat wil je, mijn jongste dochter is dan ook naar eigen zeggen geboord.
Horen- gehoord, storen – gestoord,  geboren -geboord. LOL.

( Foto: copyright Herlinde Noppe )

Scroll naar boven