Eigeel

Evarist Ganzelever
0 reactie(s)

p5102295Het zal je leven maar wezen, een mengvorm te zijn van twee creaturen die je keuze niet zijn.
Je vader en moeder zullen maar goudvis noemen, waardoor vinnen de voeten zijn die je koudbloedig geschubd lichaam doorheen je bestaan zigzaggen...
Of koningspoedels als ouders hebben!

Verdoemd te zijn om tot het einde van je dagen als een opgeschoren nicht op trottoirs te paraderen, ouwe wijven hun speekselverhalen zonder enige vorm van gegrom te moeten slikken.
Om het dan nog niet te hebben over de onmogelijke mengvormen als zijnde de kruising tussen appelsien en citroen, te moeten bestaan op het smalle snijpunt van zoet en zuur.
Je kan niemand gekke bekken laten trekken of laten kleven aan je suikerig vlees.
Wolfshonden trokken van oudsher sporen doorheen verhalende winteravonden, maar niemand die er ooit bij stilstond dat deze sukkels ontheemden zijn, de maan ijskoud voor hun wolfsgebeden blijft en een beschut hok onrust doorheen hun hondenpels jaagt.
Het is echt niet rechtvaardig over geen enkel zelfbeschikkingsrecht te beschikken wanneer het je eigen samenstelling betreft.
Tenslotte moet je van wieg tot graf werelden trotseren, misschien veroveren zelfs, met het ingedeukte smoelwerk van je vader of het hysterisch karakter van je grootmoeder.
Keus is er niet of nauwelijks.
Of je breekt voortijdig doorheen je eischaal waarin men je ter volgroeiing in stopte en hierdoor druiperig en halfontwikkeld uit tevoorschijn komt óf je wacht tot wanneer je jezelf uit de schaal barst en lijkt op diegenen die je erin hebben gestoken!
Met andere woorden, er zijn steeds verzachtende omstandigheden wanneer we onszelf tegenkomen in de spiegel!