Halte Bijlokelaan 4

Evarist Ganzelever
0 reactie(s)

Onze laatste afstap vooraleer we deze huisnummerreeks even opbergen tot na het zomerverlof, brengt ons vandaag bij de familie Schalck–Vlerick.

Beiden zijn afkomstig uit Sint-Amandsberg, hebben drie kinderen die inmiddels het huis uit zijn en een kleinkind, Robin.

De inrichting van de woonkamer ademt kustzinnigheid uit, eigen werk en dat van een aantal bevriende kunstenaars kleden de ruimte mooi aan.

Het is ook de plaats waar klassieke muziek thuis is, van Chopin tot Mozart…

Gustaaf is geen onbekende voor ons, als keramist komt hij regelmatig in beeld.

 

Nog creatievelingen in huis?

Echtgenote Marquerite: Ik leef volledig mee met Gustaaf zijn kunst, verzorg zijn computerwerk en ondersteun hem bij tentoonstellingen en dergelijke.

Hem bezig zien is voor mij ook kunst bedrijven.

 

Gustaaf, ben je geboren als kunstenaar of ben je het geworden?

Ik heb altijd al de behoefte gehad hetgeen in mijn onderbewuste leeft te vertalen in kunst.

Vroeger kon ik me uitleven in het schilderen.

Mijn overstap naar klei was dan ook geen grote sprong als je weet dat ik in een vorig leven koetswerkhersteller was.

Met vormen werken had ik reeds in de vingers.

Ik ben autodidact, werk op het gevoel en maak nu vooral kubistische werken.

Mijn techniek schaafde ik bij in kunstkring Heusdine in Heusden en mijn inspiratie haal ik uit de natuur en het spirituele, of ik baseer me op details uit schilderijen.

 

Marquerite: Vroeger deden we met Gustaaf zijn werk kunstmarkten aan, maar daar konden we enkel maar het kleine werk tonen waardoor zijn kunnen niet echt tot zijn recht kwam. Bovendien was de kans op beschadiging groot.

 

Gustaaf: Mijn grote droom is om eens in het Gentse Gravensteen te kunnen tentoonstellen, de sfeer die deze locatie uitademt moet zowat het ultieme zijn.

Hoe mijn klei één wordt met die historische muren, spelen met het licht.

Jammer dat we in Lochristi nog steeds geen cultureel centrum hebben, in tegenstelling tot bijvoorbeeld het veel kleinere Wachtebeke, waar ik deze maand trouwens tentoonstel.

 

Marquerite: Ook belangrijk is gezond te blijven, hier lang te kunnen blijven wonen.

Het is een goede buurt, we kennen er zowat iedereen en bij speciale gelegenheden drinken we samen eentje, kortom, het is hier goed wonen.

Zo nemen we hier deel aan ‘Open Galery’, wat altijd een gezellig boel is wanneer er zoveel volk ons huis passeert.

Ook de locale politici komen dan eens langs, iets wat we ervaren als een vorm van appreciatie voor hetgeen we doen.

 

Is het niet om scherven vragen wanneer je de kleinzoon loslaat tussen de keramiek?

Gustaaf: belangrijk is duidelijk te communiceren en dan lukt dit wel hoor!

We zijn tevreden wanneer de kinderen komen en ze waarderen mijn werk ten volle.

 

Bij deze wensen wij Marquerite en Gustaaf nog een mooi, gezond en creatief leven toe en danken we hen voor de tijd die ze voor ons wisten vrij te maken.