Kunstenroute Ambrosiana

Jean Marie
1 reactie(s)
Kunstenroute Ambrosiana

© JMDB

Het kunstparcours is zo’n 4 km lang en is toegankelijk voor fietsers, voetgangers, kinderwagens en rolstoelen met uitzondering van een stukje in de Stierendreef. Kunstenaars stellen één of meerdere werken tentoon.

De start situeert zich aan de kerk waar je van 10-17 uur ook een tentoonstelling kunt bezoeken over het Begoniafestival en ook een gratis plannetje kunt ophalen. Je vindt er meteen ook een eerste kunstwerk. Route via Brochure Vrij Ambrosiana.pdf

In de inkomhal van het gemeentehuis en de collegezaal loopt ook een tentoonstelling met herinneringen aan alle festivals van 1951 tot 1988. Alleen toegankelijk tijdens de openingsuren op werkdagen.

Filip Naudtswww.guardalafotografia.be (foto © Filip Naudts)

Glassex is fotografie en videokunst. Twee vrouwen die een glasplaat kussen op een scherm van witte bloemen. Bloemen en glas verwijzen naar de sierteelt en de kus als ontdekking van een liefde van een bloemistenzoon. Even toepasselijk in een hoekje achter de kerk bij valavond.

Bram Lemairewww.lichtheid.be

De Pixel Tree is al enkele weken de eyecatcher aan de kerk. De alom bekende watervaten uit land- en tuinbouw irrigeren de aarde en maken zo leven mogelijk. Een digitale boom, pixel voor pixel in een wervelende kleurenpracht voor wie ’s avonds langsgaat.

Foto © Bennie Vanderpiete

In de bloemisterij van Eric Wattenberge (Bosdreef 104) staat een tweede kunstwerk van Bram ‘Flower rain’. Antieke glazen deurknoppen en moderne RGB-LED laat hij kleurrijke druppels licht neerdwalen tot mooie bloemen in een typische serre van toen.

Eerder verschenen: www.lochristinaar.com/nieuws/vrij-ambrosiana-bram-lemaire-met-7-meter-hoge-pixelboom-en-%E2%80%9Crain

John Moranwww.backdoorart.com

Op het oud kerkhof in de Dekenijstraat eert hij de bloemist van weleer, die met handen en knieën de grond bewerkt. Met Gent Glas gaat deze Amerikaanse kunstenaar in dialoog met zand om er bijzondere glazen installaties mee te voorschijn te halen. Zijn vrouw heeft haar roots hier.

Luc Van Autreve

Y’RT of Yurt (nomadentent) moet een ode zijn aan de dolers zoals seizoenarbeiders, vluchtelingen en kunstenaars die hier doortrokken en hun sporen nalieten. Deze installatie vind je op de hoek Dekenijstraat- Kasteeldreef.

Kris Reynebeau

Zonder titel is een installatie waarbij ze de tijd stil zet en zo ook de dynamiek van de realiteit beteugelt. Porselein als materie geeft de broosheid van elk begin weer. Met Johannes Bracke, gepensioneerd bloemist.

Markus Bundervoet

Met een haiku op een oude watertoren ‘Dit is de plek waar…. - het zaad loslaat, barstenvol – weer tot leven komt’ is dat een eerste werk. Beelden van hem vind je onder meer in het sierteeltmuseum in Zaffelare.

In de Kasteeldreef 2 andere werken van hem ‘Zonder titel’. Bewerkingen op kale, dode bomen geven hen een nieuwe rol, nieuw leven.

Op de hoek van de Kasteel- en Rozelaredreef geniet je in het park van kasteel Rozelaar een buste van André Bégon, die de begonia naar hier bracht.

Louisa Vermoerewww.collectivedisaster.org

In the future …of Suburbia wil provoceren met een krasse schets op een bouwbord en de toeschouwer laten nadenken over de toekomst van het suburbane, ingeplant in een rurale omgeving. Lochristi nam niet deel aan de Floraliën.

De toekomst van de voormalige bloemistengemeente is er al een van een verkavelde toestand.

Luc Segers

Nutsvoorzieningen vreten overal gaten in het groen en de grond. Het verkavelingvirus verspreidt zich epidemisch. Nutsvoorzieningen deinen uit als bezeten en pikken elke morzel grond, elke grasspriet met dat ene doel: bouwen, bouwen en bouwen.

Even verder waad je heel even door de tropen en geniet je van exotische vogels in deze Exotische gang. 

Nog in de Stierendreef een derde werk van Luc ‘Begoniaverdriet’. Een kist in serreglas gevuld met wegkwijnende begonia’s. Nog hier en daar iemand die ze teelt maar eigenlijk al lang op sterven.

Op de bloemisterij van Eric Wattenberg nog een werk van Luc ‘Fotosynthese’, een stukje visuele poëzie

Carmen De Voswww.carmendevos.com

We kennen haar van de reeks ‘Prachtige Tachtigers’, unieke fotoshots. Lootse mensen in de herfst van het leven. Haar 10 portretten vind je in de Rozelaredreef. Hier stelt ze een selectie uit de reeks voor tussen de hoge bomen, die een levende kathedraal willen zijn.

Kunstenroute Ambrosiana Carmen De Vos

(Foto © Carmen De Vos)

Op de hoek met de Bosdreef de fotoreeks over 'Meneer Roels', de florist die tot vandaag de verkavelaars op bloemenafstand houdt. Gedurende jaren nam ze af en toe foto’s van deze oase, in haar verschillende stadia van verval, tot die in 2015 tegen de vlakte ging. The last farmer has fallen.

De inwijkeling vind je vlakbij het voetbalterrein van SK Lochristi in de Bosdreef. Ze liet een Amerikaans artiest los voor dit ‘An American in Luje performing his Backward Story’.

Voor het kunstenparcours Vrij Ambrosiana bevraagt De Vos drie verschillende aspecten omtrent het verstedelijkende dorp. Ze participeert en neemt haar plaats in als inwijkeling, ze documenteert het vergaan van een oude bloemistenwoning en onderwijl archiveert ze de tachtigjarigen op haar weg.

Lochristi groeit en bloeit. Nieuwkomers zijn welkom maar dat heeft zijn prijs. Territoriumafbakening door performance.

Fabriek A Brak ism WZC Sint Pieter

Het kunstwerk is het resultaat van de samenwerking tussen studenten van Edugo, de bewoners en het vrijwilligersteam van het woonzorgcentrum en de opstelling door de vrijwilligers van Fabriek A Brak. U vindt het in de Bosdreef 51 in de serres rechts achteraan.

Lobke Van Damme

STEMpel  is een gedicht van kuieren en slenteren op het vergetelpad.

Sonja Wijker

R.N.I.P. Ze nam al deel aan Wrede Vrede Kunst en Kunst Omdat het moet (KOM). De dood staat hier centraal, neergeplant in een te rooien aardappelveld. Jammer genoeg al gedeeltelijk respectloos gevandaliseerd. Wanneer de rooimachine langskomt, verhuist de beeldende installatie even.

Het is een mooie kunstwandeling doorheen het landschap van een gemeente die een afslag koos op een belangrijk kruispunt en verder evolueert naar bijna voorstad.

De vraag is of er binnen ? jaren een nieuwe fusiegolf volgt (nu nog vrijblijvend) en Vlaanderen evolueert naar minder dan honderd stedengemeenten. Het zijn er nu 308. Deze kunstenroute doet mijmeren en overpeinzen. Blijft het historisch bloemengemeente of wordt het de bloemekenswijk van Gent, zoals in een persiflage?