Kunstparcours “Wrede/Vrede Kunst 2014” – Deel 1

Bennie
0 reactie(s)

Vorige zondag werd het kunstparcours “Wrede/Vrede Kunst2014” officieel ingehuldigd. Een fietsparcours van ca. 30km, met op 25 locaties kunst die verwijst naar “De Groote Oorlog”.
In onze voorbeschouwing op zaterdag, beloofden we in een viertal afleveringen de kunstwerken in woord en beeld aan bod te laten komen.

Vandaag het eerste deel van het parcours, van het sierteeltmuseum tot aan de pastorie in Zeveneken. (Voor de volledige reeks foto’s bij dit deel, verwijzen we naar de facebook-pagina van Lochristinaar, en zie ook onderaan het artikel).

Op de startplaats, in de tuin van het sierteeltmuseum, stellen drie kunstenaars een werk ten toon. Luc Van Orshagen beeldt met zijn 2 piramidevormige torens en de figuur in een harnas, de “Strijd voor vrede en democratie” uit. “De wijzen verkiezen te zwijgen, er is chaos in de steden. Alle vrijheidsstrijders hebben een moeilijke strijd geleverd. Maar zijn onze democratie en vrijheid nog wel echt? De ruimte tussen dwang en vrijheid wordt steeds kleiner”, aldus Luc in zijn toelichting bij dit werk.

Achteraan bij de grot brengt Chris Van Hecke een ode aan al diegenen die meehielpen de zege te verwezenlijken, maar nog door een laatste lafhartige kogel of obus gedood werden.

(Nvdr: na de ondertekening van de wapenstilstand in een treinwagon in Compiègne, duurde het nog zes uren alvorens de wapens zwegen. Zes uren waarin nog duizenden soldaten een volkomen zinloze dood stierven).

Ook op de LoS-site een aantal bewerkte en uitvergrote foto’s van Marc Verbrugge.

Op de tweede locatie, de muur aan de school “De Beeste” werkte Hans Van Hilstook met foto’s. In juli 1918 verzamelden de Duitsers hier, uit wraak voor de dood één van hun soldaten, 176 Zaffelaarse mannen tussen 16 en 60 jaar. Ze werden allen naar Frankrijk gedeporteerd. Hans bracht een aantal KLJ-jongeren samen, om dit fotografisch te herdenken.

Op de bunker In Bommel plaatste Patrick Vanrijckegem twee beelden van wolven met gebroken ketens. Een verwijzing naar Fenrir, de mythische wolf. De god Odin nam hem mee als klein hondje, maar Fenrir ontwikkelde zich tot een grote onhandelbare wolf. Geen ketting was sterk genoeg om hem aan banden te leggen. Zo is het ook met oorlogen. Op de zijkant van de bunker, een passend gedicht van Machteld Moijson, getiteld “Drie Bunkers”.
Aan de tweede bunker van de Hollandstelling, in de Dam te Zaffelare, geeft kunstenaar Markus ons een boodschap van nederigheid mee. Zijn kunstwerk ” De gevallen soldaat” leert ons dat de mens niet moet proberen de natuur te overtreffen, hij zal steeds terugvallen op zijn grenzen. Door een boom terug te brengen tot zijn elementaire vorm (“verkolen”), herken je in zijn vorm plots een gevallen soldaat.

In de tuin van de vrije basisschool in Zaffelare dorp, de vijfde locatie op ons parcours, een driedelige wand met 57 kunstwerkjes. Trees De Brabander maakte met de leerlingen van Crea-atelier “De Weg-Wijzer” allemaal schilderijtjes rond het thema “Op hol geslagen kudde dieren”. Dit herinnert aan een leukere anekdote uit de oorlog. Bij hun aftocht wilden de Duitsers honderden stuks vee, die ze verzameld hadden op het dorpsplein, meenemen. Iemand slaagde er in om deze kudde op hol te doen slaan, waardoor het vee in alle richtingen weg liep. Zo kon de Zaffelaarse bevolking hun vee zoeken en terug meenemen naar huis.

Ook op de zesde locatie, bij Herwig de Bruycker in de Oude Veldstraat te Zaffelare, een werk van Trees De Brabander. Zij schilderde op een enorm doek het verhaal van Achilles, een oudoom van Herwig. Hoe de arme man, na de bevrijding in De Pinte zat, maar niet naar huis mocht komen. Zijn twee zussen gingen te voet van Zeveneken naar De Pinte om hem te zien maar Achilles werd ingelijfd voor de bezetting van de Duitsers aan de Rijn.

Iets verderop, in  de Gentwegel, plaatse Hans Van Hilst de slagboom die de Kommandaturen Ertvelde en Lokeren scheidde. Deze Kommandaturen waren door de Duitsers in het leven geroepen om de bestaande samenhang tussen bevolkingsgroepen te destabiliseren. Geliefden die elk aan een andere kant van de slagboom woonden, werden zo gescheiden.

De achtste - en laatste - locatie van dit eerste deel, brengt ons naar de pastorie van Zeveneken. Aan de vensters van de voorgevel hangen hier tekeningen gemaakt met bister en Chinese inkt, geïnspireerd op de werken uit het boek “Scheißeimer” van Koenraad Tinel. Deze tekeningen werden gemaakt door zeven kunstenaars van Lo-Art, op basis van oorlogsherinneringen van de bewoners van het woon-en zorgcentrum St-Pieter in de bosdreef te Lochristi.
 Achteraan in de tuin nog een echte “eyecatcher”, een grote spiraal van klaprozen van de hand van Helga van Durme.

Binnenkort een volgende aflevering, die we dan starten aan de kerk van Zeveneken.

Veel plezier alvast met onze fotoreeks, maar zeker niet nalaten eens op de fiets te springen en alles ‘in het echt’ te gaan bekijken!