Veefukker

Evarist Ganzelever
0 reactie(s)

koe03-thumbEen aantal jaren geleden (het kan ook vele jaren geleden zijn - de tijd gaat immers snel) vroeg men mij om ter gelegenheid van een opening ener Zaffelaarse kunsttentoonstelling voor te dragen uit eigen werk.
Gezien ik nog niet zoveel de kans had gekregen om letterlijk onder mijn eigenste kerktoren enkele woorden ten berde te brengen, zei ik niet neen tegen dit aanbod.
Het zou een thuismatch worden.

Maar, wat draag je voor in een parochiezaaltje waar de overgrote meerderheid van de aanwezigen net de avondmis was uitgestapt?
Ik besloot een soort "best of" uit mijn bundelingen te brengen met als afsluiter iets speciaal voor die gelegenheid geschreven.
Noem het een soort uit het leven gegrepen bisnummer, gebracht in het dialect, mijn moedertaal.

Toen ik de bewuste tekst bracht (je kon het niet echt een gedicht noemen) zag ik voeten ongemakkelijk beginnen te verschuiven over de geboende vloer, blikken die van elkaar wegkeken en een duidelijke toename van gekuch!
De ene helft van het publiek herkende blijkbaar zichzelf in mijn woorden, de andere helft kreeg zowaar plaatsvervangende schaamte!
Niemand die mij diezelfde avond aansprak over dit "schandelijk optreden", maar terwijl ik met een Duvel in de hand nog aan het nagenieten was van mijn woorden, waren ze thuis reeds ingelicht.

Ik geef nu de tekst zoals hij toen voor mij lag.
Geschreven in een bastaardtaaltje, maar gebracht in een accentloos Zaffelaars!

VEEFUKKER

Aimé danst ee wel geern, maar 't zijn zijn groot oorn
dien em wa teegn ouwn, ze vangn teveel wind!

De zaterdagavond ziet ee,
vanuit zijn veilig oeksken aan den toog,
hoe der nieuwe koppelkens ontstaan.
Ee ziesse totten... en al ne keer lekken,
waardeure dat ee wa rapper moe beginnen zwelgen,
anders zoe 't spuksel op zijn zwart gelakte
zondagse schoens beginn drupn.

Wast da maar alleene!
Om-den-duur begint zijnen onderkant zodanig 't eken
da dienen brand zelfs mee geen eemers bier
nie meer te blussen es!
Hij rijdt dan maar naar huis, langs binnen
en zonder lucht, tan piept zijnen dynamo nie!

Veur dat ee in huis gaat
(zijn moedre roept altijd: "zijtend gij Aimé?"),
gaat ee vree stillekes naar de koestal,
streelt Madonna-mee-de-blesse ne keer boven euren steert,
ze eed da geern,
pakt het driepikkelig melkstoelken
en binst da euren steert omhoge komt van contentement
draait ee de lucht uit.......

Sindsdien ben ik persona non grata in bepaalde middens - mijn doel is bereikt!!