Verver

Evarist Ganzelever
0 reactie(s)

p4022278Toen dromen mijn leven nog bevoorraadden, iedere stap die ik zette me de keuze liet naar links of rechts af te slaan, was ik ervan overtuigd het als kunstschilder te zullen waarmaken.

Sinds de tijd dat ik een potloodstompje kon vasthouden, bleef geen enkel blad vrij van mijn creaties.
In een later stadium van mijn getalenteerdheid kleurden waterverf of vettige pastels de lijntjes in.
Bij het opnieuw bekijken van deze primaire artistieke pogingen valt het me meteen op dat ik voorbestemd was niet binnen de lijntjes te kleuren.
Aangemoedigd door mijn ouders, dikke nonkels en op de koffie komende tantes, zette ik nog een tandje bij en durfde het aan mijn tekeningen ter publicatie naar de redactie van "Het Kapoentje" - de woensdagse kinderbijlage van Het Volk - te sturen.
Met Oost-Indische inkt werken - want dat was de voorwaarde om eventueel
opgenomen te worden - was geen sinecure, ieder bochtje te ver was onherroepelijk, een vlek kwam er meestal (voorspelbaar) bij de final touch!

Later, wanneer men geacht wordt het volle verstand te bezitten, besloot ik me in te schrijven aan een academie.
Ik wou er mij "verfijnen" in de teken- en schilderkunst.
Net geen twee jaar duurde het, vooraleer ik eindelijk aan mezelf wou toegeven niet in de wieg gelegd te zijn voor deze kunstvorm.
Twee jaar waarin perspectieftekenen, vaasjes proberen rond van vorm te krijgen en
schaduwen die altijd aan de verkeerde kant zaten (mijn zon kwam dikwijls op in het westen) mijn strot uitkwamen.
Een appel tot een appel maken en het niet als een ingekleurd cirkeltje in een fruitschaal achter te laten, kostte me uren borstelen.
En dan kwam mijn leraar voorbij, stopte en nam me het penseel uit de hand - heel eventjes maar - en je zou zo gebeten hebben in mijn blozende appel!
Uiteindelijk, maar niet onbelangrijk, is het de bohemiensfeer van de tijd die me het sterkst is bijgebleven.
Dit naast het zwerven van ideeën, de artistieke discussies en de liefde voor de kunst in het algemeen, die me allen levenslang zullen vergezellen.

Toch bleef ik nog enige tijd koppig op zoek gaan naar mijn eigen schilderstijl, al is het woord experimenteren hier beter op zijn plaats.
Eigenlijk was het niet meer dan een veredelde terugkeer naar de kleurboeken uit mijn kinderentijd, met dien verstande dat ik intussen iets zorgvuldiger tussen de lijntjes kleurde.